สุดท้าย ตอนนี้จะไปอย่างรวดเร็ว เนื้อหาการเที่ยวเน้นความรู้
1. ไปดูการเกษตรแบบน้ำหยดทางภาคใต้ของที่นี่
2. แวะ National park
3. แวะสวนสัตว์ใกล้ๆ
4. นั่งรถวนไปทางภาคเหนือ
เริ่มจากข้อแรก
ประเทศอิสราเอลมีน้ำฝนตกเฉลี่ย 30-50 มิลลิเมตรต่อปี
ภาคอีสานบ้านเราที่ มีปัญหาภัยแล้งกันเป็นประจำ มีน้ำฝนตกเฉลี่ย 900-1100 มิลลเมตรต่อปี
น้ำตามธรรมชาติของที่อิสราเอล เป็นน้ำกร่อย เกือบทั้งหมด
ทรีพยากรที่มีค่าที่สุดคือน้ำ และวิธีบำบัดน้ำให้อุปโภค บริโภคได้
สถานีน้ำ
การเกษตรกรรม ใช้ระบบน้ำหยด คือลากท่อผ่านต้นไม้ทุกต้น ต่อหัวสำหรับหยดน้ำ แล้วใช้ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมการให้น้ำ
ที่เห็นมี พืชผักที่ปลูกจะเป็นพวกเป็นผลๆ เช่น องุ่น มะเขือเทศ พริกหยวกฝรั่ง (Bell pepper) และ ดอกไม้ ลูกค้าหลักๆคือ ยุโรป
พื้นที่เพาะปลูกส่วนใหญ๋ อยู๋บนทราย (ไม่ใช่ดินทราย) และต้องอยู๋ในกระโจมกันแมลงกันพายุทราย
กระโจม
Bell pepper
พวกนี้คือพวกคัดทิ้ง ทั้งหมด ผลที่สวยงามถูกเก็บไปหมดแล้ว
แล้วก็ที่ประเทศนี้
คนไทยมาทำงานเยอะมากกกกก
จนต้องมีป้ายเป็นภาษาไทย
ป้ายมีภาษา ฮิบรู อังกฤษ อาหรับ และ ไทย
กลุ่มคนไทย ส่วนใหญ่มากจากอีสาน
กลุ่มนี้มาจากขอนแก่นทั้งหมด
บางคนมาแบบผ่านนายหน้า เสียค่าหัวไปเป็น แสนสองแสน
บางคนก็ไปอยู่ประเทศอื่นมาก่อน แล้วเปลี่ยนมาอยู่ที่นี่
มีสองคนเป็นนักศึกษามาทำโปรเจ็คจบ เขาก็ให้ทำงานจริงๆไปเลย ได้รับค่าจ้าง พอครบเวลากำหนด ก็ทำรายงานส่ง ได้เงินกลับบ้านด้วย
ไร่องุ่น
พริก (ไม่ค่อยเผ็ด)
ที่นี่มีกฎหมายว่า จะเพาะปลุกได้ จากเดือนนี้ถึงเดือนนี้ (จำไม่ได้ แต่ประมาณ ฤดูใบไม้ร่วง จน จบ ฤดูใบไม้ผลิ)
พอเข้าฤดูร้อน จะต้องเปิดกระโจมให้แสงแดดเข้ามา
เพราะแดดแรง ร้อน และ แห้งมาก จึงเป็นการ ฆ่าเชื้อ ฆ่าศัตรูพืช ทั้งหมด ฉะนั้นเมื่อเพาะปลูกก็ไม่ค่อยมีปัญหา
ผู้ใดฝ่าฝืนกฎหมายนี้ ไม่โดนปรับ แต่โดนยึด ไร่สวนไปทั้งหมด โหดไหมล่ะ
แล้วก็ถามเขาว่า ไอ้พวกที่เหลือๆนี่ทิ้งหมดเลยหรือ
เขาก็ตอบว่า เอาไปกองๆไว้ที่สวนสัตว์ใกล้ๆนี้แหละ
ขับรถไปต่อจนถึง ก็เลยเห็น
สัตว์ที่นี่มันกิน พริกหยวกเป็นอาหารแฮะ
เลยแวะดูสัตว์อื่นๆไปด้วย
ไอ้เจ้าตัวนี้ไม่รู้มันออกมาได้ยังไง
ส่วนตัวนี้ เดินผ่านแล้วตกใจ...คนตกใจ แต่นกเฉยๆ
จบ ก็ขับรถกลับที่พัก
ตะวันลับเขาในทะเลทราย
วันถัดมา กินอาหารเช้าที่ปั้มน้ำมัน
จากนันก็แวะ National park
รายละเอียดไม่มีมาก ส่วนใหญ่เป็น แท่งหิน รูปร่างต่างๆก็แล้วแต่คนพื้นที่จะจินตนาการ
ตรงนี้เป็น National park เพราะ มีภาพวาดบนผนังหินสมัยโบราณอยู๋
แต่เราก็ดูไม่ค่อยออกอยู่ดี
ที่ผาแต้ม จ.อุบลราชธานี จะเป็นภาพวาดสี แต่อันนี้จะเป้นการสลักลงในเนื้อหินเลย
อยู่ทนกว่าเยอะ
คำอธิบาย
แล้วค่อยขับรถกลับบ้าน
ต่อไปก็ขับรถขึ้นไปทางเหนือ ชายแดนติดกับประเทศจอร์แดน
พื้นทีเป็นที่ราบสูง Golan
ระหว่างทาง
ขอยืนยีนว่าเป็น ที่"ราบ"สูง จริงๆ
ระหว่างทางเป็ฯทางคดเคี้ยวขึ้นเขาเหมือนปกติทั่วๆไป แต่เมื่อขึ้นถึงยอดแล้ว มันราบไปหมดเลย
ยังกะไอ้ที่จับรถมาสองชั่วโมงก่อนหน้ามันโกหก
ราบแบบราบไปเลย มีแค่เนินเตี้ยๆ
ทั้งหมดนี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 1000 เมตร
ระหว่างทาง เขาก็ชี้ให้ดู ข้ามรั้วริมถนนนี้ไป ก็ประเทศจอร์แดนแล้ว
ซึ่งก็ยังเขม่นกันอยู่ตลอดเวลา
ชาวยิวจากอิสราเอล ห้ามเข้าประเทศจอร์แดนเด็ดขาด ยกเว้นผู้ที่ลงทะเบียนทำงานแบบข้ามไปกลับเช้า-เย็น
พื้นที่ราบสูง Golan ก็เคยเป็นสนามรบในอดีต
ยังมีกับระเบิดเหลือเต็มไปหมด
ปัจจุบันก็เคลียร์เท่าที่ จะตัดถนนผ่านพื้นที่
รั้วระหว่างประเทศบริเวณที่เดินเท้าผ่านได้ ก็มีระบบอิเล็กทรอนิกส์ ถ้ามีการตัดหรือพัง จะมีสัญญาณเตือนไปที่ส่วนกลางทันที
แต่ทริปนี้จบอย่างเร็ว เพราะปลายทางคือ เดินเขา แต่พอไปถึงเขาหยุด วันก่อนวันครบรอบการสถาปนาประเทศ เลยก็ขับรกลับ
แวะทานเที่ยงด้วย อาหารเดิมๆ
กลับมาถึงเยรูซาเลม
ตามที่บอกไปว่าวันนี้เป็น วันก่อน วันหยุด ปิดเมืองมีปาร์ตี้กันเลยทีเดียว
เดินไปดูซะหนอ่ยละกัน
(น่าจะมีขายในไทยนะ อร่อยดี)
พอวันรุ่งขึ้น ก็เผ่นไปสนามบิน ด้วยรถตู้รับจ้างออกจากบ้านตั้งกะ ตีห้า
แล้วก็ค้นพบว่า ประเทศนี้พวกแทกซี่มันก็ซิ่งเหมือนกันแฮะ ขนาดง่วงๆยังนอนไม่ลงเลย
ต้องรอออกจากเมืองแล้วรถน้อยๆก่อน
จบการเดินทางไปยังประเทศอิสราเอล ประเทศที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ไป มีหลายๆอย่างที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
ข้อแนะนำ ผู้ที่สนใจจะไป กรุณาไปทัวร์ที่ไว้ใจได้ เพราะยังมีความขัดแย้งอยู่เยอะในหลายพื้่นที่ บางจุดไปได้ บางจุดไปไม่ได้
และมีน้อยมากที่จะพูดอังกฤษ ส่วนใหญ่มีแค่ ฮิบรูกับอาหรับเท่านั้น
ขอขอบคุณ อาจารย์ไมเคิล สแตนเนอร์แห่งมหาวิทยาลับฮิบรู เยรูซาเลม ที่ให้ได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนประเทศนี้
ย้อนกลับ
B i t t e r & S w e e t
